...دردناک تر  این که علی در میان پیروان عاشقش نیز تنهاست.او را همچون یک قهرمان بزرگ یا معبود و

 یا یک الهه می پرستند اما نمی شناسندش و نمی دانند که کیست دردش چیست رنجش چیست و سکوتش

چراست؟!...هنوز ملتی که تمام هستی اش را در راه عشق علی نثار کرده از او کلمه ای و سخنی درست نمی

 شناسد...این است که علی در میان پیروانش هم تنهاست .این است که علی در اوج ستایش هایی که از او می

 شود مجهول مانده است .درد علی دو گونه است .یک درد دردی است که او از زخم شمشیر این ملجم در فرقش

 احساس می کند و درد دیگر دردی است که او را تنها در نیمه شب های خاموش به دل نخلستانهای اطراف

 مدینه کشانده و به ناله در اورده است.ما تنها بر دردی می گرییم که از شمشیر ابن ملجم در فرقش احساس می

 کند.اما این درد علی نیست.دردی که چنان روح بزرگی را به ناله در اورده تنهایی است که ما ان را نمی

 شناسیم باید این درد را بشناسیم نه ان درد را که علی درد شمشیر را احساس نمی کند و ما درد علی را...

                                                                                        دکتر علی شریعتی –مجموعه اثار "علی"